آموزش کودک

خشم یک احساس طبیعی انسان است. همه والدین هر از گاهی عصبانی می شوند، اما اگر نتوانید عصبانیت خود را کنترل کنید، می تواند بر فرزند شما تأثیر منفی بگذارد. در اینجا چند استراتژی ساده وجود دارد که اگر متوجه شدید عصبانیت شما از کنترل خارج می شود، باید آنها را دنبال کنید.

چه چیزی باعث عصبانیت می شود؟

عصبانیت زمانی است که بدن شما به چیزی که به عنوان یک تهدید احساس می کند واکنش نشان می دهد. آدرنالین ترشح می کنید، ماهیچه های شما سفت می شوند، ضربان قلب و فشار خون شما افزایش می یابد و صورت و دست های شما برافروخته می شوند. گاهی اوقات افراد به دلیل نحوه تولد، ترکیبات شیمیایی مغز یا یک بیماری پزشکی بسیار عصبانی می شوند. اما معمولاً همیشه دلیلی برای عصبانیت وجود دارد.

محرک های رایج برای خشم عبارتند از از دست دادن صبر، احساس اینکه شما مورد قدردانی قرار نمی گیرید، نگرانی در مورد مشکلات و خاطرات چیزی آسیب زا که در گذشته برای شما اتفاق افتاده است. افرادی که در کودکی به آنها آموزش داده نشده است که چگونه خشم خود را ابراز و کنترل کنند، در بزرگسالی بیشتر احتمال دارد که طغیان خشم داشته باشند.

عصبانی شدن والدین کودکان خردسال بسیار طبیعی است. این زمانی است که شما با چیزهای زیادی از جمله خانواده، کار، مراقبت از خانه و فعالیت های اجتماعی سر و کار دارید. شما مشغول و خسته هستید، بنابراین وقتی بچه ها درست رفتار نمی کنند یا همه چیز طبق برنامه پیش نمی رود، ممکن است سخت باشد.

سایر محرک‌های رایج عصبانیت در والدین زمانی است که احساس می‌کنید شریک زندگی‌تان کمکی نمی‌کند، زمانی که فرزندتان بدرفتاری می‌کند یا از دست شما عصبانی می‌شود، یا زمانی که در مورد مسائل مالی یا روابط استرس دارید.

گاهی اوقات، بچه دار شدن می تواند احساسات و آسیب هایی را از دوران کودکی شما ایجاد کند.

خشم شما چه تاثیری بر فرزندتان می گذارد؟

همه عصبانی می شوند - این که چگونه با آن برخورد می کنید مهم است. اگر چند نفس عمیق بکشید و زمانی که عصبانی هستید راه بروید، الگوی خوبی برای فرزندتان هستید. اما اگر زیاد اعصاب خود را از دست بدهید، می تواند اثرات منفی جدی برای فرزندتان داشته باشد.

بچه ها وقتی می بینند بزرگترها در زندگی شان عصبانی می شوند، اغلب خودشان را سرزنش می کنند. این باعث استرس آنها می شود و این قضیه می تواند بر نحوه رشد مغز آنها تأثیر بگذارد. زندگی در خانواده ای که در آن خشم زیادی وجود دارد، فرزند شما را در معرض خطر بیماری روانی در مراحل بعدی زندگی قرار می دهد.

استفاده از کلمات آزاردهنده نسبت به فرزندتان می تواند به او احساس بد و بی ارزشی بدهد. می تواند باعث شود آنها رفتار بدی داشته باشند یا از نظر جسمی بیمار شوند. کودکان به والدین خشمگین و استرس‌دار واکنش نشان می‌دهند که نمی‌توانند تمرکز کنند، بازی کردن با کودکان دیگر برایشان سخت است، ساکت و ترسناک یا بی‌ادب و پرخاشگر می‌شوند یا دچار مشکلات خواب می‌شوند.

شما هرگز نباید فرزندتان را از نظر جسمی آزار دهید یا تنبیه کنید

مهم نیست که او چه کاری انجام داده یا چقدر عصبانی هستید. تحقیقات نشان داده است که تنبیه بدنی کودکان آنها را در معرض خطر رفتارهای ضد اجتماعی، پرخاشگری، اعتماد به نفس پایین، مشکلات سلامت روان و روابط منفی قرار می دهد.

هرگز کودک را تکان ندهید.

تکان دادن شدید، ضربه زدن، لگد زدن یا پرتاب کردن کودک می تواند منجر به مرگ، ناتوانی یا آسیب جدی شود.

برخورد با احساسات خود

خشم معمولاً با احساسات دیگری از جمله اضطراب، افسردگی، ناامیدی، نگرانی، خجالت، ناامیدی، آسیب یا ترس همراه است. شناخت و مقابله با این احساسات به شما کمک می کند خشم خود را کنترل کنید.

خنثی کردن خشم می تواند بعداً منجر به انفجار شود. اما بیان آن به شیوه ای کنترل شده به این معنی است که می توانید برخی از احساسات زیربنایی را رها کنید و شروع به مقابله با آنچه واقعاً شما را عصبانی می کند، بکنید.

سعی کنید به افکار منفی خود توجه کنید

- "هیچ کس هرگز به من کمک نمی کند" یا "چرا اینقدر شیطان هستید". آرام باشید و آنچه را که واقعاً حال شما را بد می کند، بررسی کنید.

استراتژی هایی برای مقابله

بهترین راه برای مقابله با عصبانیت این است که علائم را بشناسید تا بتوانید قبل از خارج شدن از کنترل آن اقدام کنید.

علائمی که نشان می دهد شما عصبانی هستید:

ضربان قلب سریع یا تنفس سریع تر

شانه های پرتنش

فک یا دستان خود را به هم فشار دهید

تعریق

معده تکان خوردن

احساس آشفتگی

اگر متوجه این علائم شدید، نفس عمیق بکشید و سعی کنید سرعت تنفس خود را کاهش دهید. اتاق را ترک کنید و به مکانی آرام بروید تا آرام شوید. همچنین می توانید به پیاده روی بروید، دوش آب گرم بگیرید یا به موسیقی آرامش بخش گوش دهید.

اگر فرزندتان کاری انجام می دهد که شما را عصبانی می کند، قبل از واکنش تا 10 بشمارید. سعی کنید کلمات مثبت را به جای کلمات منفی پیدا کنید. اجازه دهید فرزندتان بداند که این رفتار اوست که شما دوست ندارید، نه او.

اگر سر فرزندتان داد کشیدید، پس از آن عذرخواهی کنید. این یک مثال خوب است و به کودک شما اجازه می دهد تا زمانی که شما به خوبی با آن برخورد کنید، خوب است که گاهی اوقات احساس عصبانیت کند.

بعد از اینکه آرام شدید، لحظه ای به این فکر کنید که چه چیزی شما را عصبانی کرده است و چگونه واکنش نشان داده اید. این می تواند به شما کمک کند دفعه بعد بهتر واکنش نشان دهید.

چه زمانی باید به دنبال کمک بود

اگر متوجه شدید که زیاد عصبانی می شوید یا در کنترل خشم خود مشکل دارید، حتما از متخصصین کمک بگیرید. بایک مساور یا روانشناس دد ارتباط باشید، آنها می توانند به شما کمک کنند تا برنامه ای برای مدیریت خشم خود بنویسید.

امیدوارم مطالب عنوان شده تا حد امکان تونسته باشه به شما کمک کنه. نظر، پیشنهاد و یا سوالی دارید، خوشحال میشم با من از طریق کامنت ها در ارتباط باشید . موضوع بعدی بنظرتون چی باشه؟ همین بحث رو در مورد خشم بچه ها ادامه بدیم یا پیشنهاد دیگه ای دارین؟